BINNENKIJKEN | Van groentewinkel naar kunstatelier

BINNENKIJKEN | Van groentewinkel naar kunstatelier

mei 14, 2019 0 Door admin

binnenkijken, kunstatelier Meek, groningen, wonen&co

Ooit was het een groentewinkel en kwam de hele straat er buurten. Penen en kroten zijn er al lang niet meer te koop, de groenteboer heeft plaats gemaakt voor de kunst. Paul en Hèlen Meek hebben hier een atelier en wonen in het huis erboven.

Een boven- én benedenwoning in het centrum van Groningen: dat is toch echt wel een droom van velen. Het dubbele paleis in de Zeeheldenbuurt staat in een straat die wel een dorp lijkt, zo gezellig is het er. Samen kletsen, samen drinken, samen barbecueën en samen een beetje op elkaar passen. Paul en Hèlen hebben het naar hun zin in dat oude buurtje dat aan het begin van de vorige eeuw speciaal is gebouwd voor de werknemers van de tabaksfabriek verderop: Koninklijke Theodorus Niemeyer. ,,Hoe dichter je bij de fabriek mocht wonen, hoe chiquer de huizen. Hoe verder je van de fabriek af gaat, hoe eenvoudiger het werd’’, vertelt Hèlen aan tafel in de – voor stadse begrippen – balzaal van een woonkamer.

Zelf wonen ze in een huis met een torentje. Best voornaam. ,,De architect van de wijk had dit huis voor zichzelf bestemd, maar toen het klaar was, ging hij failliet. Hij heeft er dus nooit gewoond. En zo kwam het in andere handen.’’ Het kan raar lopen in het leven.

Zo was het ook puur toeval dat Paul en Hèlen überhaupt voor de deur van wat nu hun huis is, terechtkwamen. ,,We waren op zoek naar een groter huis. We wilden iets anders dan anders, per se in de binnenstad, want we kregen het Spaans benauwd van al die nieuwbouw rijtjeshuizen die we bezichtigden.’’

Toeval

Op een dag kwamen ze weer eens van een bezichtiging, waren verkeerd gereden en geraakten bij het draaien van de auto opeens voor een winkeltje dat te koop stond. ,,Dat ís het, dachten we meteen.’’ En zo is het begonnen.

Het was een gek pand, uitgeleefd en er was niet eens een keuken. ,,We hebben driekwart jaar verbouwd en toen hadden we een atelier annex woonkamer en een slaapkamer in de tuin. Koken deden we in de magnetron.’’

Het voldeed lange tijd, maar toen diende zich gezinsuitbreiding aan en er moest meer woonruimte komen. Hèlen: ,,Ik zag eens mensen naar het huis boven ons turen. Verrek, zou het te koop staan? vroeg ik me af. Dat bracht me op het idee de eigenaar te vragen of hij het bovenhuis wilde verkopen. En dat wilde hij wel. We hebben alles op alles gezet om het te realiseren en het is gelukt. Er woonden wel vier studenten in, die moesten we eruit zien te krijgen. Na verloop van tijd zijn ze vertrokken.’’

Ook dit pand was er slecht aan toe. Het waren hier allemaal kamertjes, wanden van gipsplaat, keukentjes, draden en leidingen. ,,We zijn een jaar aan het verbouwen geweest. We kunnen bijna alles zelf’’, vertelt Paul. ,,Youtube is mijn grote vriend’’, zegt Hèlen. ,,Als ik niet weet hoe ik iets moet doen, kijk ik daar. Ik laat wel eens een offerte maken, maar uiteindelijk vertrouw ik het niks en doe ik het toch liever zelf.’’

,,We zijn een jaar aan het verbouwen geweest”

Zo bouwden ze hun wereld. De deuren waren te mooi om te verwijderen, dus die zijn nog origineel. De en-suitedeuren waren in de tijd verdwenen, dus dat lieten ze maar zo. Een steile trap voert naar hun bovenhuis, waar zich op de eerste etage een grote woonkamer met twee schouwen bevindt. Aan de ene kant is een aangrenzend kamertje nu keuken, zelfgemaakt en toegerust met een coffeecorner. Aan de andere kant doet een vergelijkbaar kamertje nu dienst als studio van Paul.

Koeien

Op de tweede verdieping vind je de badkamer. Op de leemkleurige stuc op de muren na is alles (het dubbelglas, de vloeren en kozijnen) persoonlijk aangebracht door handige Hèlen. En de masterbedroom, met een aangrenzend balkon over de breedte van het huis. Dit was de laatste klus die de twee hebben aangepakt: de achterwand is nu met hout betimmerd. Ook op de ‘tweede’ is de slaapkamer van zoon Steef. Dat kan niet missen, want zijn naam is met grote letters op de muur geschreven. Ook helemaal Steef is een grote foto van koeien, voor hem de allerliefste dieren van de hele wereld.

Het torenkamertje is logeerkamer, maar ooit was het de kamer van dochter Lieve. Speciaal voor haar is er tegen de achtergevel een lift gebouwd, zodat ze in haar rolstoel boven kon komen. Lieve is overleden, ze is slechts 4 jaar oud geworden. Op de overloop staat haar wieg, gemaakt door Hèlen, vol met knuffelbeesten.

,,Mensen stappen regelmatig nieuwsgierig binnen”

Elders in huis hangt of staat ook werk van het kunstenaarsechtpaar. Een object in de woonkamer verbeeldt twee stoelen en heet Take a seat. De immense foto van boomstammen in een duister bos is van Paul en draagt de naam Les Bois Noirs. Wie het werk wil zien kan in het benedenhuis hun atelier bezoeken. Het is een echte werkplaats, met rijen gereedschappen keurig gerangschikt en platen hout die in vakken wachten op verwerking door kunstenaarshanden.

Het achterhuis wordt tegenwoordig bewoond door een nicht van Paul, dus alleen hun oude woonkamer is nog hun domein. ,,Mensen stappen regelmatig nieuwsgierig binnen om te kijken wat ik aan het maken ben. Of om een praatje te maken. Zo ging het vroeger ook, bij de groenteboer.’’

Wie Paul (55), Hèlen (47), Steef (17) en Lieve (2007-2012) Meek.
Wat boven- en benedenwoning in Groningen.
Gebouwd in 1910, net als de rest van de wijk gebouwd voor de werknemers van tabaksfabriek Niemeyer.
Wonen hier sinds 1998.
Werk (toegepast) kunstenaar. Paul is gespecialiseerd in oude (foto)grafische druktechnieken. Hèlen is meubelmaker en ontwerper.
Aantal slaapkamers 3 in bovenhuis.
Favoriete plek de bank, ’s zomers bij het raam, ’s winters bij de schouw.
Favoriete woonwinkel hebben we niet, we maken bijna alles zelf.
Bijzonder atelier aan huis.
Website ateliermeek.nl

TEKST SHYRA HUETING
FOTO’S JILMER POSTMA

Een pand met maar liefst 4 verdiepingen en 13(!) kamers: kijk binnen in de voormalige dokterswoning van Reno en Rima in hartje Sneek. Of kijk binnen bij Fleur, die in een landhuis woont met een ‘dark interior.’

Source: woonblog