COLUMN | Vrouw op de bouw 12: vloerstress op sloffen

COLUMN | Vrouw op de bouw 12: vloerstress op sloffen

juli 24, 2020 0 Door admin

Wat is de overeenkomst tussen een eenhoorn, een berenklauw, een gorilla en een laarsje? Het zijn allemaal sloffen die wij thuis dragen. Niet voor de lol, maar uit pure noodzaak. Dit is aflevering 12 van Vrouw op de bouw.

Journalist Jikke Zijlstra, haar man Wilfred en kinderen Mats (11) en Isis (9) bouwen hun droomhuis in Balk. Maar van droom tot huis, dat gaat wel even duren. Ze neemt ons mee in het (soms moeizame) proces.

In het vakantiehuisje waar we tijdelijk wonen, liggen namelijk tegels op de vloer. Die zijn heel verkoelend tijdens hittegolven, zo merkten we afgelopen zomer. Maar toen het herfst werd, voelden de plavuizen een stuk minder comfortabel aan. En dus steken we onze voeten sindsdien iedere ochtend en avond in deze pluizige pantoffels.

Een van de dingen waar ik me dan ook enorm op verheug in onze nieuwe woning, is de vloerverwarming. Elk vertrek wordt straks op die manier verwarmd. Zelfs het toilet, de badkamer en de bijkeuken! Wat een genot! Maar om dit heerlijke scenario uit te laten komen, moeten we eerst nog heel wat organiseren, onder flinke tijdsdruk. Want de dag dat de zandcement dekvloer wordt gestort, waar de vloerverwarming onder ligt, komt steeds dichterbij. En daarmee groeit ons to do-lijstje en dus ons stressniveau.

Zo komen een paar dagen voorafgaand aan D-Day twee heren de vloerverwarming in huis leggen. Wij dienen voor die tijd alle kamers helemaal leeg en stofvrij te maken. Verder moet al het leidingwerk dat door de toekomstige vloer loopt, af zijn. En dat is nogal wat: buizen voor elektra, water, de warmte terugwin-installatie, het regenwater en de warmtepomp.

De laatste weken hebben wij en andere klussers het daarom behoorlijk druk. Terwijl twee installateurs zich over de leidingen buigen en de waterdruk controleren, halen Wilfred en ik samen met een sterke oom alle ruimtes leeg. Die staan vol met houten balken, gipsplaten en pakken isolatiemateriaal. Vooral die pakken haal ik met grote tegenzin weg, omdat ik ze er nog geen twee maanden geleden heb neergezet. Hoe zinloos is dat!

Ook gereedschap, puin en ander afval brengen we van boven naar beneden en vervolgens naar buiten. Tot slot vegen we ons de blaren op de handen, met een kraakschoon huis tot gevolg.

De dag erna melden zich twee bomen van kerels voor de vloerverwarming. Praten doen ze nauwelijks, hard werken des te meer. Ze leggen reflectiefolie en stalen matten op de vloer. Daar rollen ze een soort rode tuinslan- tuinslangen overheen, in een sierlijk patroon. Met XXL-nietmachines klikken ze de slangen vervolgens in hoog tempo vast aan de matten. En zo is binnen 48 uur elke vloer voorzien van een prachtig geometrisch patroon.

Om zeker te weten dat de slangen nergens lekken, controleert de installateur na afloop de druk op de meter. Die wijst 2 bar aan. ,,Als die daar op blijft staan, is het goed’’, zegt hij.

Met nog drie dagen te gaan tot de dekvloer komt, neemt de stress zienderogen toe. Al die tijd mag de vloerverwarming niets overkomen. Geen gaatje, geen scheur. Maar hoe regel je dat als er de hele dag door stukadoors, dakdekkers en tegelzetters met grote werkschoenen over de buizen lopen? ,,Dat kunnen die slangen best hebben, hoor’’, probeert een van hen me gerust te stellen als hij mijn bezorgde blik ziet. Ja, ja.

Op de ochtend dat de vloerstorters komen, checken we nog een keer de meter. Die geeft nog altijd 2 bar aan, of toch iets minder? Tijd voor meer controles is er niet, want de heren staan al met draaiende cementwagen en grote harken voor de deur. Als er zes uur later een gladde vloer in elke kamer ligt, blijven wij ietwat beduusd achter. Nu maar hopen dat alles werkt. En de sloffen straks uit kunnen.

Meer lezen van Jikke? Hier vind je haar eerste aflevering van Vrouw op de bouw. Zelf ook bezig met de vloer? Lees hier alles over duurzame vloeren.

Source: woonblog