COLUMN | Vrouw op de bouw 13: obsessie voor het weerbericht

COLUMN | Vrouw op de bouw 13: obsessie voor het weerbericht

juli 31, 2020 0 Door admin

Een obsessie. Zo zou je het zeker kunnen noemen. Zodra ik wakker word, kijk ik meteen naar buiten om te zien wat voor weer het is. Minstens vier keer per dag check ik buienradar en andere apps. En als er een weerbericht langs flitst op radio of tv, sta ik op scherp. Dit is aflevering 13 van Vrouw op de bouw.

Journalist Jikke Zijlstra, haar man Wilfred en kinderen Mats (11) en Isis (9) bouwen hun droomhuis in Balk. Maar van droom tot huis, dat gaat wel even duren. Ze neemt ons mee in het (soms moeizame) proces.

Deze manie is al een tijdje gaande. Eigenlijk al sinds we met bouwen zijn begonnen. Ineens doet het ertoe of het regent, stormt, hagelt of bloedje heet is. Bouwen doe je namelijk de grootste tijd buiten, en dus voel je elke drup, sneeuwvlok, windvlaag en zonnestraal. Bovendien kun je bepaalde klussen alleen doen als het droog is, of als de temperatuur boven het vriespunt ligt.

Wat dat betreft hebben we pech. Wij kopen de kavel in het voorjaar en krijgen pas rond oktober de bouwvergunning. Waardoor we pas eind december met de bouw kunnen beginnen. In een tijd dat iedereen lekker bij de open haard ligt op een schapenvachtje, staan wij in de modder te blauwbekken.

Veel slechter had de timing niet gekund, zo merken wij en onze bouwvakkers al gauw. Wel eens geprobeerd een fundering aan te leggen als de regen bijna horizontaal uit de lucht valt en het vriest aan de grond? In de lente is het wat dat betreft een stuk aangenamer op de bouw. Zeker als de zon schijnt. Korte broek en T-shirtje aan, buiten lunchen en meezingen met de radio.

Desondanks blijft mijn obsessie ook in die periode bestaan. Want juist als we muren gaan metselen, komt er een hittegolf aan. Ga maar eens bij 35 graden of meer met zware stenen sjouwen. Dankzij een tropenrooster, water en heel veel ijsjes houden de heren het vol. Maar leuk is anders.

Een maand later krijg ik opnieuw een lichte paniekaanval. Het kwik komt ver boven de 30 graden uit. En dat komt slecht uit, want door de hitte kunnen er scheuren komen in het pas gestorte betonnen dak. Daarom klauteren we drie keer per dag het dak op, om in de zinderende hitte het beton nat te spuiten. Da’s nog eens wat anders dan je gazon sproeien.

Onze moeite loont, want het beton droogt zonder scheuren op. Nu kunnen de dakdekkers aan de slag. Het enige dat zij nodig hebben, is droog weer. En dus checken we opnieuw de verwachtingen. Maar die zijn slecht.

Zo slecht, dat de dakdekkers op de dag dat ze zouden beginnen, afbellen. ,,Wanneer komen jullie dan wel?’’, vraag ik voorzichtig. ,,Als het stopt met regenen.’’ Gefrustreerd zitten we dagenlang te wachten tot de plensbuien ophouden. Maar na een kletsnatte week, klaart het eindelijk op. En kondigen de dakdekkers hun komst aan. Of wij van tevoren nog even het dak willen droogmaken? En dus klauteren we op zondagmiddag het dak op. Dit keer met een bezem en emmer. Om het water van het dak te vegen. Als de dakdekkers de volgende dag inderdaad arriveren, zijn we zo blij als een stel kleuters.

Andersom is de vreugde minder groot, want de afgelopen nacht heeft het toch weer geregend. Maar voor elk probleem is een oplossing: de reuzenstofzuiger! Het kost een halve dag, maar dan is het dak ook kurkdroog. En kunnen de heren eindelijk aan de slag.

Na een paar gespannen weken – gaat het wel of niet regenen – zijn de dakdekkers bijna klaar. Maar dan schrik ik opnieuw, want het gaat ’s nachts vriezen, zo hoor ik op het weerbericht! Heel licht, maar genoeg om het dakterras te bedekken met een dun laagje wit ijs. En als er één ding is waar dakdekkers niet van houden… Maar ook hier hebben ze iets op bedacht: een föhn! Echt waar.

Als eindelijk ook het laatste stukje dak waterdicht is, voelt dat als een ware overwinning. Maar de euforie is van korte duur. Want de volgende klus staat voor de deur: de buitenkant van het huis isoleren en stuken. Iets wat je alleen kunt doen als het droog is, weinig waait en niet vriest. Anders vliegen de isolatieblokken weg en laat het stukwerk los. En welk seizoen is dan net aangebroken? Juist ja, in elk geval niet de zomer!

Meer lezen van Jikke? Begin hier met haar eerste aflevering van Vrouw op de bouw.

Source: woonblog