COLUMN | Vrouw op de bouw 14: bouwspotters en ander bezoek

COLUMN | Vrouw op de bouw 14: bouwspotters en ander bezoek

augustus 7, 2020 0 Door admin

Als je een hekel hebt aan bezoek, raad ik je af een huis te bouwen. Dit proces gaat namelijk steevast gepaard met veel visite. Geen geplande koffiedates, maar spontaan bezoek. Nieuwsgierige mensen die even komen kijken ‘hoe het ermee staat’. Dit is aflevering 14 van Vrouw op de bouw.

Journalist Jikke Zijlstra, haar man Wilfred en kinderen Mats (11) en Isis (9) bouwen hun droomhuis in Balk. Maar van droom tot huis, dat gaat wel even duren. Ze neemt ons mee in het (soms moeizame) proces.

Al op de eerste dag dat we op onze kavel bezig zijn, is het raak. We graven een gat voor de waterput, op een bloedhete zaterdag. Binnen het kwartier stopt er een oud mannetje op een fiets. Hij kijkt ons ongegeneerd aan, zonder iets te zeggen.

Goeie, zeg ik, vriendelijk knikkend. Er ontstaat een kort vraag- en antwoordspel, waarbij al snel blijkt dat deze meneer vroeger timmerman was en zelf ook zijn eigen huis heeft gemaakt. Vandaar zijn belangstelling. Zonder gedag te zeggen, fietst hij weer weg.

Sindsdien komt hij elke week wel een keer aanwaaien. En met hem vele anderen. In de loop der tijd is er een kleine, vaste schare volgers ontstaan. Buurtgenoten, eigenaren van het botenhuis tegenover onze kavel, hondenbezitters. En natuurlijk familie en vrienden die willen zien waar ze straks met ons gaan borrelen.

Zo doet een kennis uit een naburig dorp iedere zaterdag boodschappen in Balk met zijn bejaarde moeder. Op de terugweg stopt het duo altijd even bij de kavel. Heel soms stappen ze uit, maar meestal kijken ze vanuit de auto naar de woning. Om vervolgens luid toeterend en zwaaiend weer te vertrekken.

Onder de bouwspotters zijn opvallend veel gepensioneerde heren met een technische achtergrond. Zoals de man uit Oudemirdum, die onze kavel iedere woensdag opneemt in zijn fietsroute. Hij heeft zoveel bouwprojecten begeleid in Duitsland, dat hij vanwege zijn accent eerder voor een Duitser, dan een Fries doorgaat.

En nu het huis van onze buurman flink vorm begint te krijgen, is er ook een heuse stroom van eco-toeristen op gang gekomen. Aandachtig turen ze minutenlang naar de bijzondere hennepwanden van zijn klimaatneutrale woning.

Best leuk, al die belangstelling. Maar soms is het bezoek minder aangenaam. Na een dag werken op kantoor, gaat Wilfred bij de bouwplaats langs voor zijn vaste avondritueel: de stroomkast afsluiten, containers en het huis op slot doen, troep opruimen.

Als hij de bouwkeet wil afsluiten, hoort hij muziek. Vreemd, want de bouwvakkers zijn al lang weg, en hun radio staat in het huis. Het is inmiddels pikkedonker als Wilfred de deur van de keet opent. Hij springt ongeveer een meter in de lucht als hij daar een man ziet zitten, die ontspannen een joint rookt en mee neuriet op de maat van de muziek.

,,Wat doe jij hier?’’, briest Wilfred van schrik. De onbekende bezoeker probeert Wilfred in slecht Engels gerust te stellen. ,,Alles okay. Ik ben Johan *. Ik slaap hier. Gisteren ook al. Geen probleem, meneer.”

,,Wel een probleem”, antwoordt Wilfred pissig. Hij is weinig gecharmeerd van deze ongevraagde logeerpartij. Bovendien: slapen in deze bouwkeet? Waar dan? Maar dan ziet hij op tafel een vieze jas liggen, gedrapeerd als een dekentje. Een tas met eten staat op de grond. De grote onbekende heeft het duidelijk naar zijn zin hier.

Maar in ongenode gasten heeft Wilfred geen trek. Straks raakt de man ernstig gewond als hij ’s nachts in een gat tuimelt of over een bult balken struikelt. En dan zijn wij verantwoordelijk. En dus stuurt Wilfred de zwerver weg.

Die avond bellen we de politie om het voorval te melden. De agent vertelt dat deze dakloze wel vaker in schuurtjes van mensen overnacht. Hoe zielig ik het ook voor deze meneer vind; hij zal een nieuwe slaapplek moeten zoeken. Ander bezoek blijft van harte welkom!

  • De naam Johan is wegens privacyoverwegingen gefingeerd.

Meer lezen van Jikke? Hier vind je de eerste aflevering van haar serie Vrouw op de bouw.

Source: woonblog