COLUMN | Vrouw op de bouw 7: een oplossing voor elk probleem

COLUMN | Vrouw op de bouw 7: een oplossing voor elk probleem

juni 19, 2020 0 Door admin

,,Kunt u uw middelvinger even uitsteken?’’, vraagt de radioloog grinnikend. Ook ik moet lachen, terwijl ik zijn orders opvolg. Dat ik nou juist díé vinger bezeer… Dit is aflevering 7 van Vrouw op de bouw.

Journalist Jikke Zijlstra, haar man Wilfred en kinderen Mats (11) en Isis (9) bouwen hun droomhuis in Balk. Maar van droom tot huis, dat gaat wel even duren. Ze neemt ons mee in het (soms moeizame) proces.

Nog geen half uur geleden stond ik nog op de stort een kar vol bouwpuin te legen samen met Wilfred. Maar tijdens het tillen van een 50 kilo zware speciekuip ging het mis. Mijn middelvinger kwam knel te zitten tussen de kuip en de rand van de kar. En dat deed zeer. Zo zeer, dat het voelt alsof het bovenste botje is gebroken.

En dus zit ik even later bij de eerste hulp in het ziekenhuis. De arts ontdekt een minuscuul botscheurtje in mijn vingertopje. Niets ernstigs, wel pijnlijk. Met een stevig drukverband en een paar weken rust, moet de vinger het straks gewoon weer doen. Dat komt slecht uit, want we zouden juist deze week honderden brokken steen en resten cement naar de stort brengen. Nu moet Wilfred dat in zijn eentje doen.

Maar tegenvallers en fouten maken horen bij het bouwproces, zo weten we inmiddels. Bijvoorbeeld omdat je niet goed meet, te snel werkt of slecht communiceert. En dat doet lichamelijk, maar vaak ook financieel en geestelijk veel pijn.

Neem de misser op de eerste etage. Nadat alle muren zijn opgemetseld, ontdekt de installateur dat de muur tussen het toilet en de bijkeuken 10 centimeter naar links had gemoeten, vanwege enkele leidingen. Niet een of twee meter, nee, slechts 10 centimeter!

Omdat we de leidingen niet kunnen omleggen, zit er maar een ding op: de boel afbreken. En dat doet Wilfred, met een dikke slopershamer, nog geen 48 uur nadat de muur is gebouwd. Wat zonde: van de tijd en energie die de metselaars erin hebben gestoken, en van het geld.

Terwijl we gefrustreerd de brokken steen van de eerste etage naar beneden smijten, in de kar gooien en naar de stort brengen – mijn vinger is inmiddels weer genezen – rekenen we uit hoeveel dit foutje ons heeft gekost: zeker 800 euro! En dan staat de nieuwe muur er nog niet eens.

Ook bij het huren van een machine waarmee je stenen kunt doorzagen, gaat het mis. Na ruim anderhalf uur rijden arriveert Wilfred om acht uur ’s ochtends bij de kavel met het gehuurde apparaat. ,,Wat heb jij nou opgehaald?’’, zegt een van de bouwvakkers verontwaardigd. ,,Daar kunnen we helemaal niks mee.’’

Dan komt een van de metselaars met een idee. Hij weet dat er in Hoogeveen een machine staat die wel geschikt is. Maar Wilfred heeft geen tijd om weer een halve ochtend in de auto te zitten. Ik wel.

Nog geen drie uur nadat Wilfred de machine heeft opgehaald bij de verhuurder in Lelystad, lever ik hem weer in. Ongebruikt. En rijd daarna door naar Hoogeveen, om aan het begin van de middag weer op de bouwplaats aan te komen. Met ruim 300 kilometer op de teller en dit keer wel het ‘juiste’ apparaat op de kar.

,,Is dit alles?’’, vraagt de metselaar na het uitladen. Ik knik. ,,Er mist nog een onderdeel. Anders doet ’ie het niet’’, zegt hij verontrust. Ik baal. Moet ik weer terug? Bekijk het. Ik ben er klaar mee. Maar na wat schroeven en knutselen krijgen de mannen de machine uiteindelijk toch aan de praat. Fouten maken hoort bij de bouw; oplossingen bedenken gelukkig ook.

Meer lezen van Jikke? Begin hier met de eerste aflevering van Vrouw op de bouw. Zelf aan het klussen? Lees hier hoe je goed voorbereid te werk gaat.

Source: woonblog