COLUMN | Vrouw op de bouw: van klikmelding tot palenplan

COLUMN | Vrouw op de bouw: van klikmelding tot palenplan

mei 15, 2020 0 Door admin

We zijn grondbezitters! En dus breekt fase twee aan: een vergunning aanvragen, zodat we daadwerkelijk kunnen gaan bouwen. Dat regelen we wel even, dachten we. Dit is aflevering 2 van Vrouw op de bouw.

Journalist Jikke Zijlstra, haar man Wilfred en kinderen Mats (11) en Isis (9) bouwen hun droomhuis in Balk. Maar van droom tot huis, dat gaat wel even duren. Ze neemt ons mee in het (soms moeizame) proces.

Gewoon een ontwerp laten maken, dat voorleggen aan de welstandscommissie en binnen een paar weken ligt die vergunning op de mat, denken we optimistisch.

Wellicht iets te optimistisch, zo wordt duidelijk als we na tig pogingen eindelijk zijn ingelogd op de site waar je zo’n vergunning aanvraagt. Op dit ‘omgevingsloket’ zien we een lange lijst van documenten met ingewikkelde namen die de gemeente wil hebben in ruil voor het gewilde papiertje.

Constructietekeningen bijvoorbeeld, van het dak, de wanden en de fundering. Diverse berekeningen: van EPC en ventilatie tot daglicht en milieuprestaties. En of we ook nog een palenplan, de geschatte projectkosten en foto’s van de kavel willen uploaden.

Gefrustreerd slaan we de laptop dicht. Klikmelding? Oppervlaktetoets? Waar gaat dit over? Wat zijn dit voor termen? Maar we laten ons niet uit het veld slaan. Niet nu al. We komen er vast uit, in elk geval wat betreft het ontwerp.

We weten namelijk al wat voor soort woning we willen maken. Een moderne bungalow met veel glas, liefst een veranda en een mooi lijnenspel. Met moodboards vol strakke woningen stappen we naar een toonaangevend architectenbureau. Hopelijk kunnen zij onze wensen omtoveren in een appetijtelijk pand dat binnen ons budget past.

Het eerste lukt goed. We zijn zwaar onder de indruk van de geschetste droomvilla, inclusief zwembad! Maar ook van de prijs: die is het dubbele van wat we hadden ingecalculeerd.

Dan maar zelf aan de slag, met behulp van Pinterest, een interieurstylist en een bevriende architect die voor zichzelf is begonnen. We puzzelen net zo lang tot er een strak gebouw staat. Dat met veel moeite ook nog aan de door de gemeente voorgeschreven dakhoogtes, vierkante meters en bouwvlakken voldoet.

Vervolgens storten we ons op de raadselachtige lijst. Al googelend, bellend en mailend trekt de mist langzaam op en snappen we welke specialisten verstand hebben van welk document.

Zo staat er op een dag een vrachtwagentje met extreem hoge wielen op de kavel om grondlagen te meten voor de fundering. Stuurt een constructeur ons prachtige bouwkundige tekeningen toe, loopt de inbox vol met akoestische berekeningen en zet een calculator de bouwkosten op een rijtje.

En zo kan het gebeuren dat we na drie maanden stressen zowaar alle benodigde paperassen geupload hebben. Op eentje na: het positieve advies van de welstandscommissie. Maar met zo’n ultiem ontwerp zal die snel akkoord gaan, denken we, wederom optimistisch.

We maken een afspraak en nemen op de afgesproken dag zelfverzekerd plaats in het zaaltje waar de commissie vergadert. Enthousiast lichten we onze plannen toe aan de acht ambtenaren tegenover ons.

Maar onze glimlach verdwijnt snel als een van hen allerlei kritische vragen begint te stellen. Hoe denken we de glazen balustrade te bevestigen aan het dak, welke ral-kleur krijgt het stucwerk op de gevel? En de garagedeur, van welk type hout gaan we die maken?

Nog geen half uur later lopen we het gemeentehuis uit, gedesillusioneerd. We konden de vragen niet tot in detail beantwoorden. En daarom krijgen we geen goedkeuring, maar een stapel huiswerk mee naar huis. De eerste funderingspaal gaat de grond nog niet in. Nog lang niet.

Handige sites

De column van Jikke lezen vanaf de eerste aflevering? Lees hier deel 1 van Vrouw op de bouw: Van bult zand naar droomhuis. En hier vind je veel klusinspiratie, bijvoorbeeld waarom je bij het verven van een muur het beste een kompas kunt gebruiken.

Source: woonblog