DMNMW | Verliefd op een oude fabriekslamp

december 13, 2019 0 Door admin

In de rubriek ‘Dit mag nooit meer weg’ vertellen lezers over een dierbaar meubelstuk of bijzondere kringloopvondst. Want alverhuis je honderd keer, er is vaak iets dat je nooit achter zal laten. Voor de een is dat een bord, voor de ander een bank. Tryntsje Rekker uit Dokkum is verliefd op een oude lamp uit Oost-Europa.

Sommige mensen koesteren een erfstuk uit de familie. Een kroonluchter van een grootmoeder, waaraan dierbare herinneringen kleven en bijzondere verhalen achter schuil gaan. Of een serviesje van die ene lieve tante, die bordje voor bordje bij elkaar spaarde met zegeltjes van de grutter.

Andere mensen struinen stad en land af op zoek naar iets ouds om hun huis mee in te richten. Neem Tryntsje Rekker. Ze viel voor een oude industriële lamp vol butsen en deuken, met dubbele tl-buizen en een vreemde trommel aan het eind. Ze heeft er geen herinneringen aan en weet niet wat die oude lamp heeft meegemaakt.

Dat triggert juist, vertelt ze in een nieuwe lessenaarswoning aan de rand van Dokkum, waar ze met haar Sander en de dochters Jildou (4) en Fimke (5 maanden) woont. ,,Ik stel me voor dat er arbeiders in vieze overalls bij het licht van deze lamp hebben gewerkt.’’

Explosieveilige lamp

Tryntsje vindt de lamp uniek. ,,Ik heb hem gekocht bij de Handelsfabriek in Tolbert, die veel vintage importeert uit het voormalige Oostblok. Via hen ben ik te weten gekomen waar de lamp oorspronkelijk vandaan komt. Hij heeft ooit gehangen in een oude staalfabriek in Slowakije, in de buurt van Košice. Het is een zogenaamde explosieveilige lamp. Dat betekent dat er geen stoffen of gassen van buitenaf in de lamp kunnen komen en er bij kortsluiting in de lamp geen vonk naar buiten komt. Een explosie door de lamp wordt zo uitgesloten.’’

,,Hij heeft ooit gehangen in een oude staalfabriek in Slowakije”

Sander vindt hem ook mooi. Het komt maar zelden voor dat Tryntsje en hij niet op één lijn zitten als het om inrichten gaat. Al tien jaar, want zo lang zijn ze al bij elkaar. ,,Ik woonde op het Bolwerk in Dokkum. Ik werd eerst verliefd op het huis, en daarna op de buurman. Inmiddels hebben we kinderen en wonen we buiten het centrum in een ander huis. Onlangs heb ik hem ten huwelijk gevraagd. Best spannend, maar gelukkig heeft hij ‘ja’ gezegd.’’

Apenbehang

In het nieuwe huis wonen ze nu ruim vier jaar. Het stel is enthousiast bezig met de inrichting. Tryntsje (beleidsmedewerker onderwijs en docente kinderyoga ben bij Yogamatties) heeft geluk met een partner (timmerman) die alles kan maken wat zij bedenkt.

Zo is de entree muurbreed behangen met opvallend apenbehang. Als je de kamer instapt, valt meteen een wandbreed fotobehang op. Het is een straatbeeld uit 1956, van wachtenden bij het ‘snel roomijsbuffet’ van Dokkum.

Natuurlijk valt je oog op die oude grijze lamp, die in z’n volle lengte van 1,50 meter boven de eettafel hangt. ,,We hebben hem laten ombouwen, zodat er in plaats van dat felle tl-licht een dimbare ledverlichting in past. Nu kunnen we er tenminste gezellig met vrienden bij eten. En als er meer licht nodig is, bijvoorbeeld wanneer ik aan tafel werk of achter de naaimachine zit, dan draai ik hem op.’’
Die stoere Slowaakse staalarbeiders in hun overalls moesten eens weten…

TEKST SHYRA HUETING
FOTO MARGRIET DE JAGER

Source: woonblog