UITGELICHT | De kast van vader Boswijk

UITGELICHT | De kast van vader Boswijk

mei 17, 2019 0 Door admin

uitgelicht, dit mag nooit meer weg, vitrinekast, wonen&co

Al verhuis je honderd keer, er is vaak iets dat je nooit achter zal laten. Voor de een is dat een bord, voor de ander een bank. Arjen Boswijk uit Groningen koestert de oude vitrinekast van zijn vader.

Van fossiele haaientanden tot vogelspinnen en jonge krokodillen. Van stukjes meteoriet tot een schaaltje vogeleieren en een stukje Berlijnse muur. Van de melktanden van de dochters Lotte en Lola, tot flesjes zand uit de halve wereld en een stukje vliegtuig uit de Slag om Arnhem.

Arjen Boswijk is verzamelaar. In hart en nieren. Zijn schatten bewaart hij in de oude vitrinekast van zijn overleden vader. Het dierbaarst is misschien wel de collectie medailles die herinnert aan de Meppeler Torentochten die hij samen met zijn vader liep.

Loting

Arjen bewoont met vrouw en dochters een hoekwoning in de moderne stadswijk De Linie. Zijn dierbare kast heeft een prominente plek in de woonkamer. Hij is gemaakt van mooi hout in een diepe kleur en oud kwetsbaar glas. Gelukkig heeft hij heel wat verhuizingen goed doorstaan. ,,Hij komt uit een bakkerswinkel die ooit in de Oude Kijk in ’t Jatstraat zat. Er lagen altijd taartjes in. Toen de deuren er dicht gingen, kon mijn vader hem kopen.

,,De kast is via loting bij mij terecht gekomen. De hele familie was jaloers”

Nadat mijn vader in 1985 is overleden, is de kast via loting bij mij terecht gekomen. De hele familie was jaloers.’’ Arjen vierde destijds vakantie op een Grieks eiland. ,,Opeens stond mijn broer voor mijn neus om te vertellen dat pa was overleden. En ook al begraven. Dat was in de tijd zonder mobiele telefoon, dus ik wist van niets.’’

Opgezette vos

Vader Boswijk was een natuurmens. De vogeleieren in de kast zijn nog van hem. Net als een deel van de fossiele haaientanden, die hij in Zeeland had gevonden. Deze hebben er toe geleid dat Arjen in de loop der jaren een hele fossielen verzameling heeft aangelegd. En dat hij ook is aangestoken door het haaientandenvirus. Nu zoekt hij zelf op de stranden van Zeeland, waar hij met veel geduld in de branding het gruis zeeft en op een goede vangst hoopt.

Bovenop de vitrinekast staat een opgezette vos. Gevonden, langs de kant van de weg. Meestal bewaakt hij alle verzamelingen, maar soms gaat hij met (oud)meester Arjen mee naar school. Dan speelt hij de hoofdrol in groep één en twee en mogen de kinderen hem aaien. ,,Ik vertel verhalen over de vos en daarna schrijf ik er met de kinderen gedichten over. Dat doe ik ook met demente ouderen.’’

,,Met kinderen schrijf ik gedichten over de vos”

In de kast is bijna geen plekje meer over. Soms geeft Arjen een paar schatten weg. Het verzamelen gaat ondertussen door. ,,Het gaat om het zoeken van iets wat je nog niet hebt. De spanning zit in de weg er naar toe.’’ Denk niet dat de kast wordt vervangen door eentje waarin méér verzamelingen passen. En hij wordt ook niet meer verhuisd, met alle risico’s van dien. De kast blijft staan waar hij staat. Want Arjen gaat nooit meer uit die hoekwoning weg.

TEKST SHYRA HUETING
FOTO MARJORIE NOE

,,Ik heb van alles van de schroothoop gered. Zoals deze brug. Hij weegt nogal wat, dus het was een uitdaging hem thuis te krijgen.’’ Lees hier waarom Martje zo gehecht is aan een afgedankt gymnastiektoestel. Voor Annie uit Middelstum is afstand doen van haar meidenkastje, die ze van haar opa kreeg, ondenkbaar.,,Dat zal ik echt nooit weg doen, want het zit vol herinneringen. Het hoort echt bij mij!’’ 

Source: woonblog