UITGELICHT | De schoolkast van de juf

UITGELICHT | De schoolkast van de juf

april 5, 2019 0 Door admin

uitgelicht, schoolkast, dit mag nooit meer weg, wonen&co

Al verhuis je honderd keer, er is vaak iets dat je nooit achter zal laten. Voor de een is dat een bord, voor de ander een bank. Tiny Calkhoven-Nijmeijer in Assen zal nooit afstand doen van haar schoolkast.

De leesboekjes hebben er in gelegen. En de inktpotten. Maar ook de schriftjes, potloden, gummetjes en linialen. De robuuste grenen kast die in de zonnige kamer van Tiny staat herinnert aan een ver en bewogen schoolverleden. Toch beperkt het gedeelde schoolleven van Tiny en de kast zich maar tot een aantal jaren.

De oude kast komt uit een schooltje in Nijega, dat ongeveer in 1880 moet zijn gebouwd. Het had slechts twee lokalen, met in het midden een gang die de klassen van elkaar scheidde. Schoolkasten werden aan het eind van de 19de eeuw doorgaans door de plaatselijke timmerman gemaakt. Vermoedelijk ook die van Tiny.

Autobox

Hij stond in de hoek van het lokaal, waar Tiny in 1976 als juf de kinderen van de eerste, tweede en derde klas onder haar hoede nam. Het hoofd van de school gaf les aan de rest. Kort na haar aanstelling bleken de balken rot en kwam er nieuwbouw voor de lagere school. Het meubilair werd vervangen.

De schoolkast heeft zo’n elf verhuizingen overleefd

Tiny mocht de kast hebben. Hij heeft eerst in een autobox gestaan, want ze wilde hem opknappen. Toen ze later een flat betrok, kwamen vrienden de schoolkast op het dak van een busje brengen. Helaas paste hij niet in de lift. Een poging om hem via de trap naar boven te slepen strandde eveneens; de kast kwam in het trapportaal klemvast te zitten. Terug naar de autobox dus. Pas toen ze een seniorenwoning met een ‘boven’ kreeg, kon een loogbedrijf haar schoolkast plaatsen.

Inmiddels heeft de kast zo’n elf verhuizingen overleefd. Die kast, zo vol van herinnering aan haar schoolleven als juf, blijft haar door het leven vergezellen. Nu heeft hij dan een prachtplek in het riante huis dat Tiny en haar man onlangs lieten bouwen. De inktvlekken zitten nog op de planken.

Identiteit

Eigenlijk is het toevallig dat de schoolkast die een timmerman ooit maakte voor dat schooltje in Nijega, nu bij haar in Assen staat. ,,Ik wilde namelijk helemaal geen schooljuf worden, en zeker niet in het Noorden. Maar het leven loopt soms anders dan je verwacht.’’

,,Die schoolkast hoort bij mijn identiteit’’

Na het eindexamen in 1974 had ze al een baan en een flat gevonden in Gorinchem. Maar haar vader brak zijn nek en Tiny bleef thuis, in De Wilp. Na een tijd invalkracht en hoofd van de school in Nijega te zijn geweest, verhuisde ze naar Drachten waar ze juf op de lagere school werd. Nu is ze dan met pensioen en kijkt ze terug op een tijd van 44 jaar lagere school. En als ze zich nog eens de kinderen of de schoolreisjes wil herinneren, hoeft
ze maar naar die kast met z’n inktvlekken te kijken om die tijd terug
te halen. ,,Die schoolkast hoort bij mijn identiteit.’’

TEKST SHYRA HUETING
FOTO’S MARCEL JURIAN DE JONG

Hermie Wieske zal nooit afscheid nemen het levensgrote wandkleed van haar oom. ,,Het is helemaal symmetrisch, in spiegelbeeld, gemaakt van kleine stukjes tapijt.”  Pauline uit IJlst heeft als kunstenaar zat dingen die ze nooit meer weg doet, maar is het meest gehecht aan haar schilderskastje. ,,De hele historie van verftechnieken zit in dit kastje.”

Source: woonblog