UITGELICHT | De zwaan achter het raam

UITGELICHT | De zwaan achter het raam

februari 22, 2019 0 Door admin

uitgelicht, dit mag nooit meer weg, zwanen, Franeker, wonen&co

Al verhuis je honderd keer, er is vaak iets dat je nooit achter zal laten. Voor de een is dat een bord, voor de ander een bank. De zwaantjes van Hanna Langendijk herinneren haar altijd aan mooie tijden bij haar opa en oma.

Ze was een jaar of vijf, woonde in Noord-Scharwoude en mocht logeren bij opa en oma in Alkmaar. Dat was nogal wat voor de kleine Hanna Langendijk. ,,Opa en oma hielden niet zo van logeerpartijen. Ze vonden het al gauw te druk. Ik was de enige van ons gezin die dat voorrecht had. Want ik was oma’s naamgenoot: Johanna.’’

Wat een verschil was het daar met thuis, waar ze met acht broertjes en zusjes waren en het dus nooit rustig was. ,,Ik was een behoorlijk verlegen meisje. Als ik bij opa en oma was, ging er een wereld voor me open. Een wereld van weelde, een wereld van aandacht en rust die de twee oudere mensen uitstraalden. Het was vooral de aandacht, die ik in ons grote gezin miste, waardoor ik mij daar zo welkom voelde en zo vertrouwd.’’

Herkenbaar

Toch was die vertrouwdheid op een bepaald moment even helemaal verdwenen. Na een uurtje buitenspelen met de buurtkinderen, wilde de kleuter weer naar opa en oma toe. ,,We waren blijkbaar wat afgedwaald. Ik keek op, en schrok. Al die huizen zagen er hetzelfde uit! En het waren er zo veel! Ik raakte in paniek. Hoe moest ik ooit het goede huis terugvinden?’’

,,Hoe ver ik ook afdwaalde, ik hoefde alleen maar de zwaan te zoeken”

Toen herinnerde ze zich ineens de grote zwaan die oma in de vensterbank had gezet. ,,Ik werd weer rustig en liep langs de huizen, net zo lang tot ik het beeld achter het raam zag staan. Dat gaf mij op dat moment houvast. En ook later, hoe ver ik ook afdwaalde, ik hoefde alleen maar de zwaan te zoeken.’’

Vier zwaantjes

Dat is nu allemaal 75 jaar geleden. Hanna groeide op, trouwde en kwam in Franeker wonen. Ze kreeg zelf vier kinderen, drie zoons en een dochter. ,,Na de geboorte van de jongste liep ik eens in de stad en daar zag ik ze staan bij een antiquair: vier zwaantjes op een rij. Van groot naar klein. Ik aarzelde geen moment en kocht ze.’’

,,Dat gevoel dat ik had als kleuter, dat roepen ze nog steeds bij me op”

De zwanen brengen al die fijne herinneringen aan de logeerpartijtjes in Alkmaar weer boven. Dat vertrouwde gevoel bij opa en oma. Maar tegelijkertijd staan ze nu symbool voor haar vier kinderen. ,,Die eigenden ze zich al snel toe. De grootste was voor mijn oudste zoon Peter, de tweede was voor dochter Sandra en de andere twee gaan naar de beide zonen Roland en Marcel. Het idee ontstond toen dat elk van hen, als ze uit huis zouden gaan, zijn eigen zwaan mee mocht nemen.’’

Dat is niet gebeurd. ,,De kinderen staan al lang op eigen benen, maar de zwanen zijn nog steeds bij mij. Ze zijn mij dierbaar geworden en zullen altijd een plekje krijgen, waar ik ook naar toe zal gaan.’’

Hoe oud de zwaantjes precies zijn, daarvan heeft Hanna geen idee. ,,Ik heb ze inmiddels alweer 42 jaar. Maar toen ik ze kocht waren ze al oud. Ze zijn wat verfijnder dan de grote zwaan die bij opa en oma in de vensterbank stond. Niet precies hetzelfde dus, maar dat gevoel dat ik had als kleuter, dat roepen ze nog steeds bij me op.’’

TEKST ANNIEK BOSWIJK
FOTO MARGRIET DE JAGER

 

Op huwelijksreis of die mooie design fauteuil kopen? Je kunt vast al raden wat Anneke en haar man uit Buitenpost kozen. Maar waarom kozen ze uiteindelijk voor de Oyster? ,,De katjes hebben de aanval overleefd, de valk was op slag dood.” Weten wat er gebeurde? Je leest hier het verhaal van Marcus en zijn torenvalk. Het eikenhouten bureau van Ria Woldhuis uit Hoogezand heeft historie. Het heeft zelfs een geheim systeem.

Source: woonblog