Uitgelicht | Een bureau vol herinneringen

Uitgelicht | Een bureau vol herinneringen

januari 18, 2019 0 Door admin

uitgelicht, bureau, wonen&co

Al verhuis je honderd keer, er is vaak iets dat je nooit achter zal laten. Voor de een is dat een bord, voor de ander een bank. Het houten bureau van Ria Woldhuis, dat ooit nog van haar vader was, is haar het meest dierbaar. 

Er zitten koffievlekken op. En wie goed kijkt, ontdekt vast ook krassen en een enkele buts. Maar dat geeft niet. Het eikenhouten bureau van Ria Woldhuis uit Hoogezand heeft historie. Het ís gebruikt en het wórdt gebruikt. Nog altijd, zo’n 70 jaar nadat een timmerman het in elkaar gezet moet hebben. In de vrijstaande woning in een Hoogezandster nieuwbouwwijk, staat het oude bureau niet voor de sier.

Compact

Het is ooit van Ria’s vader geweest. Door de week was hij druk met zijn expeditiebedrijf in Kiel-Windeweer, maar op zondagmorgen zat hij aan dat bureau ‘zien rekenings te schriev’n’. ,,Hij had een vrachtwagen waarmee hij voor de boeren veevoer, pulp en kunstmest vervoerde. Dat was luxe. Het bedrijf is overgegaan van vader op zoon. Eerst werd er bezorgd met de hondenkar, toen met paard en wagen. Boderijders, noemde je het toen. Daarna kwam er een vrachtwagen. Toen een tweede. Mijn vader had net zijn broers uitgekocht toen hij op zijn vijftigste overleed. Ik was twaalf. Het is best moeilijk om zonder vader op te groeien.’’

De lades kunnen niet zomaar open. Alleen een ingewijde weet hoe dat moet

Zo’n 13 jaar geleden ging haar moeder kleiner wonen en zij had toen geen plek meer voor het bureau. Zo kwam het bij Ria terecht; haar zussen hadden er geen belangstelling voor. Het is een mooi compact bureau, met rechts en links vier laden. Geheime ruimtes heeft het niet, maar wel verbergt het een ander geheim. De lades kunnen niet zomaar open. Alleen een ingewijde weet hoe dat moet. Ria wil het best verklappen. Kostbaarheden bewaart ze er toch niet in. ,,Het systeem is zo gemaakt, dat aan één kant van het bureau de drie onderste lades pas in beweging komen als de bovenste lade een stukje open staat. Anders lukt het niet.’’

Mijmerplek

Ria is gehecht aan het bureau van haar vader. ,,Het is mijn hele leven al in mijn leven.’’ Schreef haar vader er ooit ‘zien rekenings’, het houten bureaublad draagt ook de herinnering in zich aan de tijd dat haar moeder er de bestellingen voor het expeditiebedrijf opnam. En aan de tijd ver daarna, toen Ria’s drie dochters er zaten te msn-en en er hun werkstukken maakten. De dochters zijn al lang de deur uit, maar nu is het Ria’s man die het erfstuk op waarde weet te schatten. Anno 2019 is het de computerplek van het huis. En ’s nachts, als Ria eens niet kan slapen, is het geliefde familiebureau haar mijmerplek. En dat zal het misschien altijd wel blijven.

TEKST SHYRA HUETING
FOTO CORNÉ SPARIDAENS

Vrijwel iedereen heeft wel iets in huis dat elke verhuizing of opruimwoede zal overleven. Een erfstuk, iets dierbaars uit je kinderjaren, die schitterende tweedehands vondst of dat aandenken aan een prachtige reis. Aan zulke schatten is bijna altijd een mooi verhaal verbonden. Je leest de mooiste verhalen in deze rubriek: Dit mag nooit meer weg. Wil jij ook je verhaal vertellen in Wonen&Co? Meld je dan nu aan via [email protected]

 

Hij vond het tussen het oud papier; een schilderijtje van een botter op zee. In dit artikel lees je waarom Piet uit IJlst er niet over peinst om het kunstwerk weg te doen. Karin uit Oentsjerk is verknocht aan haar kast. Die speelde zelfs een rol bij de beslissing van het kopen van een ander huis. Voor Francis uit Tynaarlo is het wegdoen van haar Donald Duck poster ondenkbaar. ,,De poster doet me denken aan mijn eerste schooljaren.” 

Source: woonblog