UITGELICHT | Een kast vol geheimen

mei 3, 2019 0 Door admin

uitgelicht, dit mag nooit meer weg, kast, wonen&co

Al verhuis je honderd keer, er is vaak iets dat je nooit achter zal laten. Voor de een is dat een bord, voor de ander een bank. Annie Mekel uit Middelstum zal nooit afstand doen van haar meidenkastje.

Het was dat ze pal na de oorlog zo’n miezertje was, en daardoor nog wel eens ergens heen gestuurd werd om aan te sterken. Anders was het meidenkastje waaraan ze nu zo gehecht is nooit op haar pad gekomen. Het is een heel verhaal, vertelt de voormalige onderwijzeres Annie Mekel (80) in het Amsterdamse Schoolhuis waar ze al 44 jaar woont.

Het kastje staat in een doorloop naar haar slaapkamer. Het is gemaakt van vurenhout, maar een schilder heeft er met de kwast mahonieslingers op aangebracht om het voornamer te doen lijken. Ze heeft er onder meer haar poëziealbums en dagboeken in liggen. Haar tante Griet bewaarde er Margrieten in. ,,Als ik bij haar en mijn opa tijdelijk woonde om aan te sterken, moest ik goed eten en ’s middags een uur rusten. In mijn kamer stond dat kastje en dan bekeek ik stiekem die tijdschriften. Zo las ik alles over koken, naaien, breien, schoonmaken en seks. Ja, ik heb toen heel wat geleerd.’’

Zwitserland

,,Ik was vroeger niet zo sterk. Bij de geboorte heb ik een darmperforatie opgelopen en dat heeft me parten gespeeld. Op m’n zevende werd ik via het Rode Kruis naar Zwitserland gestuurd om aan te sterken. Ik kwam er bij een gezin met kinderen in huis, ik heb nog steeds contact met mijn ‘zussen’. Later ben ik nog op andere adressen geweest om bij te komen, als
laatste bij opa en tante Griet. Toen was ik elf jaar.’’

,,Op m’n zevende werd ik naar Zwitserland gestuurd”

Toen opa overleed en tante Griet naar een verzorgingstehuis ging, mocht Annie het meidenkastje hebben. Dat is zo’n halve eeuw geleden. Nog steeds is ze er blij mee.

Bankgebouw

De kast staat op een bijzondere plek. ,,De ruimte is het kantoor geweest van de architect die dit huis in 1933 heeft gebouwd, en die er zelf ook heeft gewoond. Daarna is het pand eigendom geworden van de Nuts Spaarbank. In die tijd is er een stuk bij het huis aangebouwd, waarin de kluis van de bank zat en waar de cliënten terecht konden. De meidenkast staat in de voormalige nutsbibliotheek. Ik heb twee achterdeuren: de ene was vroeger de deur naar de bank, de andere naar het woonhuis.’’

,,De meidenkast staat in de voormalige nutsbibliotheek”

Na de bankperiode is de aanbouw vijf jaar gebruikt als kleuterklas. ,,Er was plek voor vijftien kleuters. Ik kon mijn eigen kleine dochtertje er zo via de achterdeur naar binnenschuiven. Daarna heeft mijn vader er gewoond; hij had er een zit- en slaapkamer. Tegenwoordig is het mijn slaapkamer. Ik heb zo alles gelijkvloers, dus hopelijk kan ik hier nog lang blijven wonen.’’

Het meidenkastje is haar dierbaarste meubelstuk. ,,Dat zal ik echt nooit weg doen, want het zit zo vol herinneringen. Het hoort echt bij mij!’’

TEKST SHYRA HUETING
FOTO PETER WASSING

Bij Geertje en Yge Valk is de poster van de allereerste Libelle-cover een dierbare herinnering aan hun bedrijf. ,,Het is de cover van het allereerste nummer dat ooit werd uitgegeven, op 13 april 1934.’’ En Petra Jongkind is verknocht aan de kapperstoel, die haar moeder van een Joodse familie kreeg.”

Source: woonblog