UITGELICHT | Het theekastje van oma

UITGELICHT | Het theekastje van oma

februari 1, 2019 0 Door admin

uitgelicht, dit mag nooit meer weg, theekastje, wonen&co

Al verhuis je honderd keer, er is vaak iets dat je nooit achter zal laten. Voor de een is dat een bord, voor de ander een bank. Voor Marijke Borstlap in Assen is dat haar oude theekastje.

Het is misschien niet eens heel veel waard. En op internet kom je er veel van tegen, en ook nog eens in allerlei vormen en variaties. Maar voor Marijke Borstlap is het theekastje dat in haar woonkamer staat van onschatbare waarde. Het symboliseert een ver familieverleden, waarin haar oma de trotse eigenares moet zijn geweest van dit eikenhouten meubeltje. Zou het theekastje in haar zondagse kamer hebben gestaan? Zou ze een prachtig theeservies achter dat glazen deurtje met z’n ingeslepen ster hebben uitgestald? En zou er een royale theepot op een waxinelichtje hebben gestaan opdat de zondagse visite een kopje thee geserveerd zou krijgen?

Restaureren

Het is verleidelijk je voor te stellen hoe zo’n negentiende- eeuws tafereeltje er uit moet hebben gezien. Marijke kan er alleen maar naar raden. Haar oma was al overleden toen zij geboren werd. Haar portret hangt nu in Assen boven het theekastje, te midden van vele andere ouders, grootouders en andere voorouders. Ze valt op door een hoog, naar achteren gekamd, opgestoken kapsel.

,,We hebben het theekastje laten restaureren en op zolder gezet”

,,Toen mijn oma overleed is het theekastje op de zolder van tante An terechtgekomen. Daarna verhuisde het naar de kelder van mijn moeder. Vervolgens belandde het kastje bij ons: inmiddels wit geverfd en met een gebroken ruit. We hebben het toen laten restaureren en op zolder gezet. We waren bang dat de kinderen er de glazen deurtjes uit zouden voetballen of iets dergelijks’’, vertelt Marijke. Toen de kinderen een veilige leeftijd bereikten, mocht het theekastje naar de kamer beneden.

Marijke en haar man Roel komen beiden uit Den Haag. Ze verlieten de Hofstad omdat Roel kinderarts werd in het Wilhelmina Ziekenhuis in Assen. Nog altijd wonen ze in de twee-onder-een-kapper die ze destijds betrokken, vertelt Marijke, die zelf mondhygiëniste is. Wel hebben ze er een stuk bij aangebouwd en hier de keuken in geplaatst.

Verhuizen

In hun landelijk ingerichte huis past het theekastje van oma perfect. Boven het kastje komen steeds meer oude foto’s te hangen. Heren met ferme knevels en dames met wit kanten kraagjes kijken met strenge blik vanuit hun ovale of vierkante lijsten de kamer in. Ze komen uit inboedels van overleden familieleden en kregen een nieuwe plek boven het oude kastje.

,,Het past in elk interieur, dus dat moet kunnen’’

De bruid van het gezelschap is Marijkes moeder. ,,Als coupeuse heeft ze de trouwjapon zelfgemaakt. Mijn ouders trouwden in de oorlog, in 1944. Ze heeft de bruidskleding verkocht voor eten.’’

Nu Marijke en haar man ouder worden, denken ze stiekem aan verhuizen. Een levensloopbestendig huis in Assen lijkt hen wel wat. Minder groot en lekker beneden slapen. Hoe hun toekomst er ook uit zal zien, het oude theekastje gaat met hen mee. Daar hoeven ze geen twee keer over na te denken. En als hún tijd gekomen is, hopen ze dat het kastje naar een van de kinderen gaat. ,,Het past in elk interieur, dus dat moet kunnen.’’

TEKST SHYRA HUETING
FOTO MARCEL JURIAN DE JONG

 

Het eikenhouten bureau van Ria Woldhuis uit Hoogezand heeft historie. Het heeft zelfs een geheim systeem. Piet Veltman uit IJlst peinst er niet over zijn kunstwerk weg te doen. Lees hier waarom hij zo dol is op dat schilderij dat hij ooit uit het oud papier viste. Karin uit Oentsjerk is verknocht aan haar kast. Die speelde zelfs een rol bij de beslissing van het kopen van een ander huis.

Source: woonblog