UITGELICHT | Het verhaal van opa’s wielewaal

UITGELICHT | Het verhaal van opa’s wielewaal

juni 28, 2019 0 Door admin

uitgelicht, dit mag nooit meer weg, opgezette vogel, zangvogel, wielewaal

Al verhuis je honderd keer, er is vaak iets dat je nooit achter zal laten. Voor de een is dat een bord, voor de ander een bank. De wielewaal van opa is nog altijd een inspiratiebron voor ontwerpster Babke Dekker.

De koningin, schaatsen en vogels, dat waren de drie passies van haar opa, Gerrit. ,,Overal in huis hingen foto’s van Beatrix’’, vertelt Babke Dekker, van Hofmeijer Dekker Ontwerpers in Elahuizen. Ze glimlacht bij de herinnering. De vogels maakten de meeste indruk op haar, vooral de roofvogels in aanvalsmodus, hun vleugels vervaarlijk wijd gespreid. ,,Mijn opa zette ze op, ze stonden door het hele huis. De ‘opstopper’ werd hij genoemd, preparateur dus. Hij was een groot natuurliefhebber, geboren en getogen in een dorp op de Veluwe, de polder was zijn landschap.’’

Als Gerrit een dood dier vond dat nog warm aanvoelde, nam hij het mee naar huis en zette het op voor de eeuwigheid. ,,Ook anderen kwamen met dieren aanzetten, de diepvries zat bomvol. Op een gegeven moment had hij er zoveel opgezet, dat hij ze heeft ondergebracht in een museum: Zien is kennen. In Elburg.’’

Excentrieke man

Die naam ontleende hij aan de gelijke titel van een prachtige vogelgids die hij altijd bij zich droeg. ,,Maar Zien is kennen was ook zijn onuitgesproken motto’’, weet zijn kleindochter nu. ,,Een keer per jaar nam hij ons, zeven kleinkinderen, mee op stap. Dan gingen we varen, of zaten we de hele dag in het gras bij de sluis. Boterhammen mee. Ik herinner me niet dat hij ons van alles vertelde, hij was geen schoolmeester. Hij liet ons gewoon kijken, en genieten. Daar begint het mee, kijken doet zien.’’

,,Hij liet ons gewoon kijken, en genieten”

Gerrit is een uitvinder, een verzamelaar, een maker. Een excentrieke man die de mensen graag een beetje tegen zich in het harnas jaagt. Talloze baantjes heeft hij al achter de rug als hij als directeur van zijn eigen museum aan de slag gaat. Maar het museum blijkt niet levensvatbaar en komt in handen van een stichting ,,die volgens mijn opa geen liefde toonde voor zijn collectie.’’

Hij was inmiddels buschauffeur, en heeft toen met zijn bus vrijwel alle dieren weggehaald. ,,Dat verhaal prikkelt mijn fantasie gigantisch; die vogels, vossen, reeën, ik zie ze zo achter de raampjes zitten.” Babke was 24 toen haar opa stierf, in 2009, vlak voor zijn vrouw, die overleed op hun huwelijksdag. ,,De dieren zijn toen verdeeld en op allerlei plekken terecht gekomen.

Opa’s zangvogel

Als ik weleens een opgezet dier in een museum zie, denk ik altijd: zou het van opa zijn?’’ De ontwerpster vindt het jammer dat ze hem niet beter heeft gekend, nooit echt met hem heeft gepraat. Maar ze heeft gelukkig wel zijn wielewaal, een zangvogel die ze ooit leende voor een project aan de Design Academy en die daarna voorgoed neerstreek in haar huis in het Friese Elahuizen.

,,De wielewaal staat symbool voor die woorden”

De verhalen over haar markante opa en de herinneringen die ze aan hem heeft, vormen een grote inspiratiebron voor haar. ,,Het grappige is dat een docente aan de academie altijd zei: ‘Vind bij elk project je vogel’. Waarmee ze bedoelde: zoek elke keer weer naar je eigenheid als ontwerper. Dat is me altijd bijgebleven. De wielewaal staat symbool voor die woorden, maar ook voor de eigenheid van mijn opa, die zijn eigen koers voer en altijd trouw bleef aan zichzelf.’’

TEKST ANNIEK BOSWIJK
FOTO MARGRIET DE JAGER

,,Ik was meteen verliefd. De glans, de messing greepjes, de goudkleurige accenten. Fantastisch.’’ Bekijk hier het prachtige vintage wandmeubel van Jennie uit Koudum. Het is parmantig klein en warm oranje van kleur en slechts 15 centimeter hoog. Lees hier waarom Sjoukje Terpstra uit Leeuwarden zo gek is op haar kleine fruitvergietje.

Source: woonblog