UITGELICHT | Tussen het oud papier

UITGELICHT | Tussen het oud papier

januari 11, 2019 0 Door admin

uitgelicht, schilderij, wonen&co

Al verhuis je honderd keer, er is vaak iets dat je nooit achter zal laten. Voor de een is dat een bord, voor de ander een bank. Piet Veltman uit IJlst kan niet zonder het schilderijtje dat hij als kleine jongen vond.

Acht jaar oud was hij, in 1952. Zijn vader werkte bij een bedrijf in Sneek waar oude metalen verzameld werden. ,,En oud papier was er ook. Dat werd met een pers in balen gedrukt en doorverkocht. Als jonkje was ik daar aan het sneupen, en tussen het oud papier vond ik dit schilderwerkje van een botter op zee. ‘D. van Dijk, 1924’, staat erop. Dat is toch hartstikke mooi, dacht ik. Wat zou het zonde zijn als dat tussen het papier verdwijnt. Het was zo prachtig geschilderd.’’

Voor het eerst had de kleine Piet iets voor zichzelf. ,,Er was bij ons geen geld voor cadeautjes. Met Sinterklaas kreeg ik een balpen. Dat was het.’’ Van een eigen kamer was ook geen sprake in die tijd. Het gezin Veltman had negen kinderen en die sliepen met z’n allen op de zolder van een arbeiderswoninkje in de Tweede Woudstraat in Sneek. Daar kreeg het houten schilderijtje een plek. Met een spijker aan de muur.

Lier

Een jaar later overleed zijn vader. ,,Tijdens het werk had hij een lier op z’n hoofd gehad. Maar klagen deed hij niet. Een pleister erop, de pet weer op het hoofd en doorgaan. Zo ging dat. Maar de wond raakte ontstoken en dat ging helemaal mis. Hij stierf in de nacht van 1 februari 1953. In dezelfde nacht als de Watersnoodsramp. Hoe is het mogelijk hè?’’

,,Als er ooit brand komt, is dit het enige dat ik meeneem”

Het schilderijtje werd hem er extra dierbaar door, vertelt Piet. Een blijvende herinnering aan zijn vader. Toch bleef het lang bij moeke op zolder hangen, ook toen Piet het ouderlijk huis al verlaten had. Hij leerde voor timmerman, maar ging eerst als smid aan het werk. Niet voor lang, want het avontuur lonkte. Piet ging varen. ,,Op de kustvaart, van Londen via Kopenhagen naar Malmö.’’ Dat deed hij twee jaar, daarna moest hij in dienst. Nog later vertrok hij voor acht maanden naar Oostenrijk, waar hij chauffeur was. Na al die omzwervingen kwam hij terug in Friesland, waar hij trouwde en in IJlst ging wonen.

Eindelijk kon hij het schilderwerkje in zijn eigen huis hangen. Maar weer belandde het op zolder. ,,Mijn vrouw vond het niet mooi, dus in de slaapkamer mocht het niet.’’ Het liefst had ze zelfs dat het weggegooid werd. ,,Maar nee, dat zal ik echt nooit doen. Het blijft mijn leven lang bij me. Als er ooit brand komt, is dit het enige dat ik meeneem.’’

Deskundige

Vijf jaar geleden overleed ze, en Piet mist haar nog elke dag. Sinds hij alleen woont, hangt het schilderwerkje bij hem in de keuken, waar hij vaak zit. ,,Nou heb ik ‘mien kleine skeepke’ altijd in het zicht, dat is wel fijn.’’

Ooit liet hij er een deskundige naar kijken. ,,Mijn vrouw was met vriendinnen naar Londen en dat weekend was er een keuring in het Scheepvaart museum. Daar ging ik, vol trots, met mijn kunstwerk in een Poiesz-tas.’’ Helaas was de deskundige er minder enthousiast over. ,,Hmm, nee, werk van een amateur’’, bromde die man. Nog nooit was ik zo teleurgesteld! Ik heb het ook nooit aan mijn vrouw verteld.’’

,,Ik heb het nooit aan mijn vrouw verteld’’

Toch had het geen verschil gemaakt, al had de deskundige hem verteld dat het duizenden euro’s waard was. Verkocht had hij het houten plaatje voor geen prijs. ,,De emotionele waarde is veel groter.’’

TEKST ANNIEK BOSWIJK
FOTO MARGRIET DE JAGER

Vrijwel iedereen heeft wel iets in huis dat elke verhuizing of opruimwoede zal overleven. Een erfstuk, iets dierbaars uit je kinderjaren, die schitterende tweedehands vondst of dat aandenken aan een prachtige reis. Aan zulke schatten is bijna altijd een mooi verhaal verbonden. Je leest de mooiste verhalen in deze rubriek: Dit mag nooit meer weg. Wil jij ook je verhaal vertellen in Wonen&Co? Meld je dan nu aan via [email protected]

 

Karin uit Oentsjerk is verknocht aan haar kast. Die speelde zelfs een rol bij de beslissing van het kopen van een ander huis. Voor Francis uit Tynaarlo is het wegdoen van haar Donald Duck poster ondenkbaar. ,,De poster doet me denken aan mijn eerste schooljaren.” ,,Toen ik zag dat het een goudkleurig haasje was wist ik: dit beeldje hoort bij mij.” Lees hier waarom een Spaans beeldje zo speciaal is voor Janny uit Oppenhuizen

Source: woonblog